Lit jest pierwiastkiem chemicznym, najlżejszym z metali. W przyrodzie dość rozpowszechniony, ale występuje tylko w postaci soli, zwłaszcza w niektórych minerałach. Sól litu znajdziemy w wodach naturalnych oraz w organizmie ludzkim.

Lit jest idealny w chorobie afektywnej dwubiegunowej (zwanej również chorobą maniakalno-depresyjną lub po prostu depresją maniakalną) w okresach manii związanej z gonitwą myśli, pobudzeniem. Działanie jonu litu jest często spektakularne; okresy ciężkich manii i depresji przestają występować, a chory przywrócony jest niemal do całkowitego zdrowia. Lit chroni mózg przed uszkodzeniami, a także stymuluje wzrost nowych neuronów.

Warto zaznaczyć, że lit wzmaga działanie magnezu oraz niesterydowych leków przeciwzapalnych, wydłuża życie, pozytywnie wpływa na choroby cywilizacyjne, ma korzystny wpływ na układ krążenia i zapobiega chorobie wieńcowej. Działa przeciwzapalnie i przeciwświądowo. Odgrywa też pewną rolę w pracy szpiku kostnego, zapobieganiu chorobom serca, a także cukrzycy i nadciśnieniu. Współtworzy substancje regulujące krzepliwość krwi i transportuje witaminę B12 do mózgu. Lit jest bardzo pomocny w leczeniu ADHD, a także stresu po traumatycznych przejściach oraz długo utrzymującego się przewlekłego stresu, np. w chronicznym przewlekłym zmęczeniu będącym następstwem wypalenia zawodowego. Pomaga w walce z nałogami takimi jak alkoholizm i narkomania.

Tam, gdzie jest sporo litu w wodzie pitnej, ludzie są serdeczniejsi, pogodniejsi, mniej jest awanturników i brutali. W odpowiednich dawkach działa niezwykle relaksująco. Jeśli dorastająca młodzież zaczyna sprawiać problemy zamiast być pociechą dla swoich strudzonych życiem rodziców, to również warto pomyśleć o licie.

Lit jest pierwiastkiem toksycznym. Zwiększone ilości litu powinno się przyjmować pod opieką lekarza. Natomiast profilaktyczne spożycie litu powinno wynosić ok. 1 mg na dobę. Znajdziemy go w rybach, a także w papryce, pomidorach i ziemniakach. Wskazane jest aby lit uzupełniać sięgając po wodę mineralną.